دُخت

اَگَه دخت نَهَستَه تو ای دنیای تنهایی
پُسُ لُوِ که شابوسیدَه؟
اَگَه آغوش گرم دُختُ نَهَستَه چوکُ
اَ تنهایی تو خُ شاپوسیده

آی دُخت دُخت
دُخت دُخت

از پشت بُرقَع و چادر و جِلبیلِت فورا
دَر بُدُو نِشُن هادَه بِی خُ
اَخمُ خُ واز بُکُ لبخند بزن اِشکُفتَه بَش
عاشق بُبَ جُن هادَه بِی خُ

آی دُخت دُخت
دُخت دُخت

ای زندگی جوری بُبَش که دخت و پُس همَه وا هم بَشِن
لُو تو لُو دست وا دست آزاد از قید غم بَشِن
خاشِن خاشِن

آی دُخت دُخت
دُخت دُخت

تَمُمِ آدمُ مثل همَن تو زندگی هر تاییشُ یَه گازی نَکِردَن
وا رویای صبا دلشُ خاشِن اهل حالَن، وا هیچ بِی خُ راضی نَکِردَن

آی دُخت دُخت
دُخت دُخت

به اشتراک بگذارید:

2 یادداشت برای “دُخت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

وب‌سایت ابراهیم منصفی (رامی)