این برنامه رادیویی در زمان حیات ابراهیم منصفی تهیه شده است:
«ابراهیم منصفی از اولین شاعرانی ست که در این منطقه، در هوای تازه و آزاد شعر امروز گام زده است. گام زدنی نه از سر تفنن و برای روزهای محدود. بلکه به دنبال نیازی که سراسر زندگیاش را به چنگ گرفته بود. رویآوری او و آمیختنش با شعر اصیلترین میل درونی و دورترین آرزویش بود. رسیدن به سرچشمهی زلال اندیشه و غرقه شدن در شکوه و عظمت آن. برای منصفی از همان آغاز شعر نه یک حکایت که تمامی زندگی بود. و همسان با رشد جسمانی و فکریاش، شعر نیز در ژرفترین نقطهی دلش بزرگ میشد. منصفی همراه با شعر کودکی و نوجوانیاش را گذراند و اینک میرود تا جوانی را پشت سر نهد…»