حسن کرمی – غمانه‌ی غربت

دِلُم تنگِن دِلُم تنگِن خدایا
شکسته سینه از سنگِن خدایا
شکستِن سینه سنگِـستُنِ دردن
همه سنگُ واهم جنگِن خدایا

نه روی گُل نه عطرِ خنده پیدان
نه آهو چشمی از عشقِ مِ شیدان
گرفتارُم به تنهایی گرفتار
هم‌آوازِ دلم گُم بو شُوِ تار

نه آواز دلم شِشنَفت نه آهُم
نـــه شیکُشت خنجر شعرِ سیاهُم
سحر پیدا نبو گم بو ستارَه
نَهُند تا روزِ محشر او دوبارَه

مَوا کفتر بَشُم تو آسمونُن
برم پَرپَر زَنُن تو کَهکَشُنُن

حسن کرمی
کوشاه احمدی، ۱۳۵۳

به اشتراک بگذارید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

وب‌سایت ابراهیم منصفی (رامی)