روشنایی

مانند باد
از گرداب هولناک عشق
گذشتم
چونان شهاب شدم
در اعماق ظلمات
من ازین پس
جز زندگی
چیزی نخواهم بود.
مثل زندگی علفزاران ،
اقیانوس
و آسمانها.
هماره ی نطفه ئی جنبان
در زهدان عشقی
نا همیشه و بزرگ
ماننده ی یکی لبخند
برلبانی که تو را هزاران بار بوسیده باشد.

من ازین پس
زنده خواهم بود
با بال هائی از عشق.

24/9/1360- بندر

به اشتراک بگذارید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

وب‌سایت ابراهیم منصفی (رامی)