سرِ پیری

هَر چه داد اُمزَه و جار اُمزَه و فریاد اُمکِه
har če dâd omza o jâr omza o faryâd omke
هَر چه غار اُمزَه و آه اُمکَشی و داد اُمکِه
har če γâr omza o âh omkaši o dâd omke

هَر چه که خاطِرهَ مَستَه هَمَه اَز یاد اُمبُرد
har če ke xâtera masta hama az yâd ombord
بِی خو از بَندِ غم ِغیر تو آزاد اُمکِه
bey xo az bande γame γeyre to âzâd omke

نه وا غِیر از تو ، کسی هَمدِل و هَمدَردُم بو
na vâ γeyre to kasi hamdel o hamdardom bu
دِل ِخُشکیدَه خو ، اَز بارُنِت آباد اُمکِه
dele xoškida xo az bâronet âbâd omke

تو پَریزادَه اَری، ذاتِ مِه از نوع بَشر
to parizâda ari zâte me az no’e bašar
وا اُمیدِ تو پَری، بِی خو پَریزاد اُمکِه
vâ omide to pari bey xo parizâd omke

سَر ِپیری ، دِل ِدیونَه خو از دَست اُمدا
sare piri dele divona xo az dast omdâ
بی خو وا دَست خو ، دِلمُردَه و ناشاد اُمکِه
bey xo vâ daste xo delmorda o nâšâd omke

بندرعباس 1375/12/22

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

وب‌سایت ابراهیم منصفی (رامی)