شَروند غربیُن

مِثِ شروندِ غریبُن ، غم ِعِشق تو مَخُندَه
mese šarvende γaribon γame ešqe to maxonda
نِصپ شُو،اَندول ِچوکُم ، تو خیالم مَتَکُندَه
nespe šow andule čukom to xiyâlom matakonda

پای اُ گُوچاه هِندی ، پُشت دیوال ِشِکستَه
pâye o gowčâhe hendi pošte divâle šekasta
دَست و پام وا بَنِ سیسی ، توی بُتْخُنَه شُبَسْتَه
dast o pâm vâ bane sisi tuye botxona šabasta

چه عَذابُن کِه تو نَتدا، بِی دِل بی کَس و کارُم
če azâbon ke to natdâ bey dele bi kas o kârom
چه بَلا اُن کِه مه نَمدِی ، تا ول اِتکِه تو مُهارُم
če balâon ke me namdi tâ vel etke to mohârom

نَمَدُنِستَه کِه هَر چه تو تگُ ، خُو و خیالِن
namadonesta ke har če to tago xow o xiyâlen
نَتَدُنستَه کِه آیندَه ، یَه گولُن ، یَه مُحالِن
natadonesta ke âyanda ya gulen ya mohâlen

شُوُ هَمْصِدای بارُن ، بِی تو چیچِکا مَگُفتَه
šowo hamsedâye bâron bey to čičekâ magofta
اَگه یک رو نَمَدیدِت ، دِلُم از غم شَپَدُفتَه
aga yak ru namadidet delom az γam šapadofta

تو مِثِ بَهار عُمرِی ، گل سرخ بی نَهایت
to mese bahâre omrey gole sorxe binahâyat
مه پُر از خَزُن پیری ، همه گِلَّه و شِکایت
me por az xazone piri hama gella o šekâyat

مِثِ مُرغ سَر بُریدَه ، تو دِلُم نَپَلپَتیدَم
mese morγe sarborida tu delom napalpatidam
هَنوزَم وا چِمِ کورُم ، بی تو رو وا رو نَدیدَم
hanuzam vâ čeme kurom bey to ru vâ ru nadidam

بندرعباس آبان‌ماه 1363

به اشتراک بگذارید: