آفرینش

باز آفریدن چه زیباست
و چه شکوهمند است
میلاد همیشه ی عشقی
که شور هستی را
بشارتی دیگر باره
می بخشد .

* * *

باز آفریدن چه زیباست
فرو هشتن ریزدانه یی
در دل مادرانه ی زمین ،
و سر برآوردن گیاهکی
که فردا
درختی خواهد بود،
پر بر و بار.
و هر گرسنه ای را
خوراک
و هر سر پناهی را
سایه سار.

* * *

چه زیباست
باز آفریدن ،
از ژرفای اندوهی مدام برآمدن
و اوج چلچلی کودکانه ” لیلا ” را
دیدن
مرگ مبارک رنجهای بشری
در جشن پیروزی حقیقت
و عشق و آزادی
بر واقعیـّت بیدادگری ها و نفرت و بنده گی .
آفریدن
و باز آفریدن چه زیباست !
و چه شکوهیست
آفرینش ،
آنگاه که همه ی کائنات
در نیم نگاهی از چشمان تو
تجلـّی می کند .
استحاله ی محتوم انسان فانی
در ذات خدای جاودانه ی مهربان .
قهقهه ی جبر زندگی
در هق هق بی اختیار مرگ.

* * *

آه چه زیباست
عشق بزرگ تو
در دل کوچک من !

15/1/71 – ایلود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

وب‌سایت ابراهیم منصفی (رامی)