چاوشی (2)

دلم می خواست

دنیا بهتر از این بود

آری

بهتر و زیباتر و خوش تر

چرا این گونه تاریک و غم انگیز است

روز و روزگار ما؟

(هبوط آدم اول

و عقل ناقص حوا)

چه با ما کرد؟

چرا ماری به تلبیسی

فریبت داد مادر!

آدم

را شریک جرم خود کردی.

نمی دانم حقیقت چیست.

.

خدا زاینده ی اندیشه های خام انسان است

خدا چیزی جدا از فطرت ما نیست

خدا طرحی به غیر از فکرت ما نیست

خدا در ماست،

«او»

«منصور حلّاج» است

خلاق بزرگ سرنوشت خویش!

به اشتراک بگذارید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

وب‌سایت ابراهیم منصفی (رامی)