هُوِیل شاعر

بیاد فرشید

محبوبانه تر از مادر، معشوقانه تر از یار
گلواره تـر از گـُـلـها، بیرحمانه تـر از خار

دیـرینه تر از هستـــی ، دلتنگ تر از لیلا
شیرین تـر از این مستی ، دلخواه تر از رویا

پارنده تر از خنجـر، ســر زنـده تر از نار
منصورتر از حلاج، رقصان ، چرخان بردار

جانمایه ی من در شعر! شرمنده ام از گیتار
حیرانم و سـرگشته، مجبورم و نه مختار

هذیان می گویم  باشــد، بی فرهنگم در گفتار
نابخرد و نادانم ، هیـچ اندیشم و بد پنـــــدار

فرموده با من پیر، ای  سـالـک نـا درویــش
کـس پیـر نمی گردد، بـا گیـس بلنـد و ریـش

آواز نمــی خوانـم ، بی کاغـذ و بی کلکم
سی سـال حمـاقـت بـس ، بی ارزش وبی فکرم

بندرعباس،
تیرماه 1372


هُوِیل: هوکردن، مسخره کردن

به اشتراک بگذارید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

وب‌سایت ابراهیم منصفی (رامی)