نُطفه‌ی غم

دِلُم از دَست دُنیا خَستَه بُودِن
delom az daste donyâ xasta buden
دِلُم وا نُطفِه ی غم بَستَه بُودِن
delom vâ notfeye γam basta buden

کَسی مِثل مِه ، مِحنَت اینَدیدِن
kasi mesle me mehnat inadiden
گُلُن ماتم از عِشق اینَچیدِن
golone mâtam az ešq inačiden

رَفیکُن عَزیز اِی هَمتَبارُن
rafikone aziz ey hamtabâron
خُدا هیچ وَه نَکُنت از هَم جُدامُن
xodâ hičva nakont az ham jodâmon

پَسینُن لُو تیُو ما رَفتَه گازی
pasinon low tiow mârafta gâzi
وا یَه هوتابِلا مابُودَه راضی
vâ ya hutâbelâ mâbuda râzi

کُجا رفتِن ، شُوُنِ سَرخُنُ ایسین
kojâ raften šowone sarxon o isin
غم و شروَند و بارُن ، توی کرگین
γam o šarvend o bâron tuye kargin

بندرعباس تابستان 1359

2 یادداشت برای “نُطفه‌ی غم

  1. نه اون ماله یه ترانه دیگست،
    امشو دیگه یارم نتا، یار دگه بی مه ایناوا…

  2. دِگـَه اون روزُن هیچوَه نِتاتِن
    مِه بیهودَه ای عزیزُم آواز اَخُونُم

    فکر کنم این بیت در آخر شعر قرار میگیره . لطفا یک بررسی کنید
    خیلی ممنون از شما و سایت مفیدتون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

وب‌سایت ابراهیم منصفی (رامی)