تو تخم چِشمُنُم خافتَه
دوتا کموتر تُ اِتنَدی
توی دلُم پرپر شَزَه
صدتا بال‌وپر تُ اِتنَدی
شُو تاریکَه راه باریکَه
خنجر تو دست دشمنَه
فریاد شَرَفت تا آسَمُن
از ریشه جگر تُ اِتندی
ظلمت غم توی دلُم
زنجیر شُو رو گَردُنُم
دشمن نِشتَه تو تاریکی
تو دستی خنجر تُ اِتنَدی
از آشیونه‌ی وِیرُن
پرواز اُمکِه تو آسمن
هَمَه سُختَه کُلودَنگُن
بودَه خاکستر تُ اِتنَدی
شُو تاریکِن راه باریکِن
دنیا سیاه از ماتمِن
شاید بیات روزی سحر
تا روز محشر تُ اِتنَدی
حسن کرمی
زمستان 1352، جزیره‌ی قشم
حسن کرمی – نوحه
