زیستن

دردی
چه تلخ و ناگفتنی است
زیستن
در بی پناهی و تنهایی
چه رنج ِ ناب و ژرفی است
زندگی
این سان که
بر من می گذرد
چه اشتیاق هولناکی
آه
از من ِ بی پناه
آه!
پائیز 1370- بندرعباس

به اشتراک بگذارید:

1 یادداشت برای “زیستن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

وب‌سایت ابراهیم منصفی (رامی)