از چشم دریده ی کلاغان – محمدحسن مرتجا (شعر)

دارند صدایش را

ترانه هایش را

به آسمان می برند پرندگان

نگاه

دارند دهانش را

از چشم دریده ی کلاغان

به آسمان می برند

و چه تب آلود است

این گلو

چنان پرده های آخر را

با مرگ می رقصید

که حتم داشتیم

مرگ این بار بی او نرود

از این غروب

دارند

از دهان بندری اش

از طاووس های رها شده از

موج گیتارش

کودکان آمده از اعماق دریا

گل می چینند و

ترانه می برند

چنان به سایه ی عقابی

به راه چشمانش خیره بود

که آخر آن عقاب

ربودش

دارند

از هند سوخته ی شانه هایش…..

دراند ، از سبوی خالی و پربان اشکهایش….

آه …

شاعر

اکنون اصلاح خلقت توست

تو، رها شدی

تا همان پرنده ای باش

که باید ……..!

مرتجا – محمدحسن

1 یادداشت برای “از چشم دریده ی کلاغان – محمدحسن مرتجا (شعر)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

وب‌سایت ابراهیم منصفی (رامی)