خُوِ غفلت

مِه همی جا که نِشتَم فکرِ صد کار اَکِردَم
me hamijâ ke neštam fekre sad kâr akerdam
از خُوِ ِپوچ غِفلت بی خو بیدار اَکِردَم
az xowe puče γeflat bey xo bidâr akerdam

مه هَمی جا که هَستَم رَنج بسیار اَبُردَم
me hami jâ ke hastam ranje besyâr abordam
پُشتِ لبخندِ تلخُم حسرتِ یار اَبُردَم
pošte labxande talxom hasrate yâr abordam

تو هَمُن جا که هستِی وا مه بیداد اَکِردِی
to hami jâ ke hastey vâ me bidâd akerdey
وا سکوتی همیشَه بِی مه فریاد اَکِردِی
vâ sokuti hamiša bey me faryâd akerdey

مه پُر از خاطر تو بی خو ایثار اَکِردَم
me por az xâtere to bey xo isâr akerdam
وا غم و غصِّه ی تو بی خو بیمار اَکِردَم
vâ γam o qosseye to bey xo bimâr akerdam

ایلود 1369/03/05

به اشتراک بگذارید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

وب‌سایت ابراهیم منصفی (رامی)