بیا عهدی دگـــر باره ببنــــدیـم
بیــا بــر پـوچی دنیا بخنــــدیم
بیا آواز عشـــق از سر بگیـریـم
بــه ســوی آسمـانها پر بگیریم
بیا دیـــگر از این پس بد نبـاشیم
ملک باشیم و هـرگز دد نباشیـم
تمــام قلبمـــان را پـاک سـازیم
گریبان صداقت چــاک ســازیم
چنان نی در نیستان خوش بنالیم
چنــان بـال پرنده خـوش ببالیم
نگــارینــا چـرا از من رمیدی ؟
مــرا در خیـل یـارانـت ندیدی
الاهی هر چه که زشته بمیـــره
جهـــان را رنگ زیبایی بگیره
خوشـــا همراهی و همراه بودن
کــلام عشــق را بـا هم سرودن
خوشـــا شعرانه ی بسیار گفتن
همیشــه از حضــور یـار گفتن
خوشــا تنهایی و شب زنده داری
نوشتــن تــوی دفتــر یادگاری
همــه یــاد شـب و روزان شیرین
همه از خاطـرات خوب دیریـن
نوشتن از زمستانهــای بسیـار
که سر بر سینه می خفتیم بیـدار
تو با من بودی و من با تو بودم
برایت شعر شـادی می ســرودم
رامی عشقین که تمومی اینی…
رامی هنوز مث خون در رگ هرمزگان جریان ایشه